رائول جاست لورس (Raul Juste Lores) روزنامه‌نگار برزیلی است که مدیر دفتر پکن روزنامه‌ی برزیلی Folha de Sao Paulo است. وی اخیرا سفری به تهران داشته است، جایی که او با بسیاری از بلاگرهای ایرانی و انجمن‌های اجتماعی ملاقات و مصاحبه کرده است. از جمله ملاقات‌های وی، مصاحبه با شیرین عبادی، برنده‌ی جایزه صلح نوبل بوده است.

چرا مدیر دفتر یکی از روزنامه‌های برزیلی در پکن، علاقه به بلاگرهای ایرانی دارد؟

در حقیقث من آسیا را پوشش می‌دهم، نه خاورمیانه را. در زمان انتخابات اسرائیل، یکی از همکاران در آنجا بود و روزنامه‌ی من می‌خواست که کسی را به تهران بفرستد تا مراسم 30امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی را پوشش دهد. این شانس بزرگی برای من بود و من آن را قبول کردم.

در هر کشوری، بلاگرهای می‌توانند ایده‌های تازه‌ای درباره‌ی اینکه جوانان چه فکر می‌کنند، به شما بدهند و در ایران، جایی که 70 درصد جمعیت آن جوان هستند، جامعه‌ی وبلاگی بسیار مهم است.

شما با بلاگرهای زیادی در ایران مصاحبه کرده‌اید. چه وضعیت اجتماعی و سیاسی داشتند؟ نگرانی‌ها، امیدها و برنامه‌های آنها چه بود؟

اکثر افراد در تهران در طبقه‌ی متوسطی قرار داشتند، متاسفانه من نتوانستم به شهرهای دیگر ایران سفر کنم، اگرچه من با یک یا دو بلاگر از دیگر شهرهای ایران به کمک چت گفتگو کردم. آنها زندگی شهری را به نمایش می‌گذاشتند، برای طبقه‌ی متوسط و نسل جوان اینترنت قلمرو آزادی و یا دست کم آزادی فردی بود. من با یک بلاگر محافظه‌کار هم مصاحبه کردم، درک این مطلب جالب بود که محافظه‌کاران مذهبی از اینترنت برای اهدافشان استفاده می‌کنند.

من آرزو داشتم که شانس این را داشته باشم که در مورد سایر گروه‌های وبلاگی در ایران اطلاعات بدست آوردم. چیزی که من در مقایسه با ایران دیده‌ام، کمی متفاوت بود. اغلب جوانان در ایران مانند سایر جوانان دیگر در تمام دنیا به نظر می‌رسیدند: ایده‌آل‌گرا، سرشار از برنامه، معتاد به وب، رویاپرداز. اما در ایران آنها بیشتر و بیشتر سیاسی بودند و علاقه به اخبار جهان داشتند. آنها راهی را برای خودشان ابداع کرده بودند که به کمک آن تحریم‌ها و ممنوعیت‌های زیادی که در مورد ایران اعمال شده است را کنار می‌زدند.

شما فشار رسانه‌ها را بر روی جامعه‌ی ایران چگونه می‌بینید؟

فشار بسیار زیادی وجود دارد. در کشورهایی که تمام رسانه‌ها در دست دولت و یا دستکم توسط دولت درست شده‌اند، وبلاگ‌ها می‌توانند یکی از راه‌های مهم  برای انتشار اخبار باشند، برای پخش صداهایی از منابع مختلف، برای نشان دادن نکاتی از یک دیدگاه متفاوت و انتقاد. وبلاگ‌های زیادی بر روی جوک و اینگونه مسائل تمرکز دارند تا بر روی مسائل سیاسی و روشنفکری، ولی باید گفت که این در تمام دنیا وجود دارد.

.

تصویری که از ایران در ذهن خود داشتید، با آنچه مشاهده کردید، چه میزان یکسان بود؟

آنچه را دیدم با بخشی از تصورم یکسان بود. بسیاری از زنان را دیدم که لباس تیره به تن داشتن، چادرهای بلند… طبیعتی سرشار از رنگ، شما اینگونه فکر نمی‌کنید؟ ایده‌ای که در جاهای دیگر دنیا بسیار معمولی و عادی است، می‌تواند یک نفر را به زندان بیاندازد.  جامعه بسیار محافظه‌کار است و تبعیض جنسی و برابر نبودن قوانین میان مردها و زن‌ها در پشت قوانین مذهبی وجود دارد، هر چند اصطلاحا مدرن و لیبرال است اما قطعا محافظه‌کار است.

در حقیقت، جوانان ایرانی سعی می‌کنند تا جایی که امکان دارد، بهتر زندگی کنند، بنابراین به طریقی آنها بسیاری از قوانین را نقض می‌کنند، آنها مبارزه می‌کنند برای بدست آوردن امکاناتی که ممنوع هستند. در یک کلمه، آنها با جوانان بسیاری از کشورها، بسیار متفاوت هستند. آنها باید برای چیزهایی که دیگران از دست داده‌اند، مبارزه می‌کنند.

شما جامعه‌ی وبلاگی ایرانی‌ها را با جامعه‌ی وبلاگی برزیلی‌ها و چینی‌ها چگونه مقایسه می‌کنید؟

جامعه‌ی وبلاگی ایران‌ها نقش سیاسی بیشتری نسبت به برزیل دارند، زیرا در ایران شما امکانات زیادی برای  صحبت کردن از حقوق شهروندی خود مانند کشور من ندارید (مطبوعات آزاد، سازمان‌های غیرانتفاعی یا NOGها، حزب‌های سیاسی زیاد و…). وبلاگ‌های ایرانی می‌توانند مانند یک نظرسنجی ایده‌های خوب یا دماسنجی که نشان می‌دهند جامعه‌ی ایران چگونه فکر می‌کنند، کار می‌کند. در این روش، مانند وبلاگ‌های چینی هستند، آنها رسانه‌های رسمی را به چالش می‌کشند و اخباری را که به نظر دولت، می‌توان آنها را سانسور کرد را منتشر می‌کنند. آنها از پایین تا بالای جامعه را پوشش می‌دهند. در ضمن رهبران هر دو کشور به صورت مداوم و دقیق به بحث‌هایی که در وبلاگ‌ها می‌شود توجه می‌کنند.

 با اوج گرفتن جنگ در غزه، گزارش هايی در اوايل ماه ژانويه در مورد احتمال ارسال مقادير زيادی اسلحه از سوی آمريکا به اسرائيل گزارش دادند. طبق اين گزارش ها اين امر قرار بوده از طريق بندر خصوصی آستاکوس در يونان صورت بگيرد.  اين موضوع موجب خشم بسياری از بلاگرهای يونانی شده است. آنها از تويتر استفاده کردند تا در مورد اين گزارش ها تحقيق کرده و به دولت اين کشور را تحت فشار قرار دهند. 

دولت يونان که از سوی احزاب اپوزيسيون و سازمان عفو بين الملل تحت فشار قرار گرفته بود، ارسال اسلحه به اسرائيل را به حالت تعليق درآوردند.

ابتدا مقامات يونانی به گزارشی که در آژانس بين المللی رويترز در  نهم ژانويه در اين مورد منتشر شده بود اعتراض کردند. اما اين موضوع توسط کاربران تويتر مورد توجه قرار گرفت و گروه ايندی مديا يونان آغاز به تحقيق کرد و مقاله رويترز را به زبان يونانی ترجمه کرد. اين نظر که بندر آستاکوس بايد مورد تحريم قرار بگيرد مطرح شد و  کاربران تويتر آن را به سرعت پخش کردند.

ايتسومپ می نويسد که آيا ما می توانيم فقط کشتی های اسرائيلی و آمريکايی را تحريم کنيم. 

برخی نيز مستقيما از طريق تويتر به وزارت امور خارجه يونان تماس گرفتند. تيم وب اين وزارتخانه از تويتر استفاده می کند. 

در يکی از پيام ها می خوانيم که در بندر آستاکوس چه می گذرد؟ يونان نمی خواهد در قتل عام غزه نقشی داشته باشد. 

وزارت امور خارجه که پيشتر پاسخ به پيام های تويتر را نمی داد، اين بار چواب اين پرسش ها را داده است. در بيانيه وزارت امور خارجه آمده است که ارسال اسلحه از طريق بنادر يونان موضوع درستی نيست و اين وزارتخانه گزارش های مربوطه را انکار کرده است. 

ولی کاربران تويتر لينکی به نيروی دريايی آمريکا را پيدا کرده اند که طبق آن سلاح آمريکايی قرار است از بندر آستاکوس به بندر اشدود در اسرائيل منتقل شود و نيروی دريايی آمريکا منتظر شرکتی برای اين انتقال است. 

کابران تويتر از وزارت امور خارجه يونان پرسيده اند چه پاسخی در مورد اين لينک نيروی دريايی آمريکا دارد. 

يک روز بعد خبرگزاری ها گزارش دادند که ارسال اسلحه از بندر آستاکوس به دليل جنگ در غزه لغو شده است. 

اين خبر به سرعت توسط کاربران تويتر منتشر شد. 

بلاگر يونانی مجيزکزلد در اين مورد می نويسد: خبرگزاری ای پی ای يونان گزارش داد که ارسال اسلحه از بندر يونانی آستاکوس به بندر اشدود در اسرائيل به دليل جنگ غزه صورت نمی گيرد. قرار بوده ۳۲۵ کاتينر سلاح به اسرائيل منتقل شود ولی اين خبرگزاری می نويسد روزی ارسال اين اسلحه صورت می گيرد ولی نه از اين مکان. 

بلاگری به نام کولپلاتانوس می نويسد که پيشتر در اوايل دسامبر نيز قرار بوده مقادير سلاح از يونان به اسرائيل ارسال شود ولی اين امر نيز لغو شده است.

میسلون، یک وبلاگ‌نویس سوری در آخرین مطلبش اینگونه گفته است:

ای اعراب! بزرگترین سفارت آمریکا در جهان امروز در بغداد افتتاح شد و مردم فلسطین و عراق کشته می‌شوند و به آنها حتک حرمت می‌شود. عرب‌ها کجا هستید؟ سلاح و مقاومت شما کجاست؟ کشورهای ما در مقابل چشمانمان توسط کشورهای غربی گرفته می‌شود، اما ما به دنبال رقص و تفریح هستیم. شرم بر شما باد ای اعراب!

مارکوس پالاسیوس به بازی  که برعلیه یکی از کاندیدهای شهرداری سالوادر(پایتخت دولت باهیا ، دربرزیل) است و درچارچوب فعالیت های بازار یابی ترتیب داده شده، اشاره می کند. بلاگر از خود می پرسد که آیا

“این بازی کوچک سرگرم کننده است ولی سوال اینجاست که این بازاریابی درجهت پیشبرد ان است یا بر ضد ان؟

بلاگر هوگو میراندا نمونه هایی از افزایش قیمت مواد غذایی را نشان می دهد که بطورمتداول در پاز واقع دربولیوی  مصرف می کند

فرناندو مزا می نویسد که یک عکاس اسپانیایی در حالی که از یک تظاهرات در شیلی عکس می گرفت مورد حمله پلیسی ها قرار گرفته و زخمی شده است

موندو تکنو لیست دویست بلاگ محبوب در برزیا را منتشر کرده است و میو بیت در صدر لیست قرار دارد

درمنطقه آرژانتین ریو نیگرو در نزدیکی شهرژنرال روکا، دانش آموزان مدرسه شماره 106 از دولت خواسته اند که بر سر قولش به ایستد و مشکلات مدرسه شان را حل کند. فیلم های ویدئویی نشان می دهد که  فاضلاب جلوی موسسه ای با سه کلاس درس و با بیش از240 شاگرد، پر شده و آب های آلوده در حیاط مدرسه روان شده است.

ژوئن سال گذشته علیرغم قولی که دولت برای رفع مشکل داده بود، هیچ چیزی تغییر بوجود نیامده و به همین دلیل محصلان در مقابل دفتر آموزش و پرورش محلی روستا تجمع کردند.

نظرات و زیرنویس های ویدئویی که بر روی سایت اینترنتی کورت دیرکتو هم در همین مورد  صحبت می کنند. محصلان مدرسه 106  در منطقه روستایی ژنرال روکا سکونت دارند و با والدینشان در مقابل دفتر منطقه ای شورای آموزشی استان  تجمع کرده اند.

فراموش نکنید که از11  ژوئن  2008 معلمان از  اشغال  مکانها صرف نظرکردند، البته با این شرط که  شورای آموزشی استان آخر سال به قولش عمل کند و به  ساختمان برسد. در حال حاضر مدرسه فقط  سه کلاس در اختیار 240 دانش آموز گذاشته است.

همچنین محصلان دورمرکز آموزش و پرورش چرخیدند و این  ویدئو  را تهیه کرده اند .در این ویدیو ما مکان های مختلفی می بینیم از جمله جاده گلی ، آب های فاضلاب، کلاس های تق ولق در راهروها، یک آشپزخانه کوچک ، اتاق های خالی و در آخر جایی که آنها کلاس ورزش می کردند. 

فیلم ویدئویی که می بینید نشان می دهد که دانش آموزان برای نشان دادن نارضایتیشان برعلیه مسئولان منطقه ای  چه تصمیمی گرفته اند چرا که انها وضعیت را همانگونه که میبینید ناامید کننده می دانند.

مصاحبه کننده ای از یک دانش آموز می پرسد که آیا اشغال مدرسه موجب نشده کلاس ها منحل شود. این دانش آموز جواب دندان شکنی می دهد. وی می گوید که به دلیل خرابی شوفاژ، چراغ هایی که کار نمی کنند، بالا آمدن آب، بسیاری از کلاس ها تشکیل نشده است.

پائلو بکاراتو، بلاگر برزیلی می نویسد که برای سفر مجازی به سائوپلو بدون سفر به برزیل می توانید به سایت بی آر 360 بروید

بلاگری به نام ” فرزند انقلاب” می نویسد که رائول کاسترو 26 ژوئیه خطاب به کوبایی ها سخنرانی می کند. بلاگر می گوید کاش کاستروی دوم اعلام کند که در کشور سیستم سیاسی چند حزبی بر قرار می کند. بلاگری به نام ” نسل ایگرگ” می گوید که زمان وعده های معجزه آسا برای پشت سر گذاشتن عدم توسعه سپری شده است